Spotkania z TwórcamiZapraszamy na spotkania i rozmowy wokół festiwalowych doświadczeń.
Znajdziesz tu wywiady przedfestiwalowe, zapowiedzi spotkań na żywo (soboty, 16:00) oraz – po festiwalu – zapisy wideo wszystkich rozmów.
BEN JOSEPH ANDREWS, EMMA ROBERTS „TURBULENCE: JAMAiS VU”
SPOTKANIE NA ŻYWO W RAMACH FESTIWALU:
Sobota, 31 stycznia, godz. 16:00
Sala wystaw czasowych B, I piętro Centrum Komiksu i Narracji Interaktywnej EC1
WSTĘP WOLNY
Rozmowę prowadzić będzie Agnieszka Przybyszewska.
Ben Joseph Andrews i Emma Roberts, twórcy „Turbulence: Jamais Vu” sięgają po technologię rzeczywistości mieszanej (MR), by pokazać, czym jest migrena przedsionkowa (vestibular migrene) i towarzyszące jej uczucie odrealnienia. Zapytam ich, czy coś rzeczywiście łączy technologię VR i migrenę przedsionkową oraz o to, czym jest poszerzona percepcja (expanded perception). To jedyne z prezentowanych na festiwalu zaVRoty doświadczeń, które zaprasza odbiorców w przestrzeń specjalnie na potrzeby pokazów stworzonej instalacji. Z pewnością więc porozmawiam z jego twórcami o ich wcześniejszych (mocno teatralnych!) projektach artystycznych oraz o tym, czemu zainteresowali się VR. Ale dyskusja o kontekstach tej technologii stanie się tylko pretekstem do stawiania pytań bardziej szczegółowych, odsłaniających kulisy pracy nad „Turbulence: Jamais Vu”. Liczę, że artyści opowiedzą, czym są „szwy immersji” i jak je twórczo wykorzystać. Mam też nadzieję, że Ben wyjaśni, dlaczego „zwykły” VR to dla niego za mało i opowie o poszukiwaniu właściwego medium dla swoich opowieści.
PRZECZYTAJ WYWIAD:
„Turbulence: Jamais vu” – kaleczenie ucieleśnionej technologii. Rozmowa z Benem J. Andrewsem i Emmą Roberts
Ogromny wpływ na powstanie tej pracy miały „teoria kalectwa” [np. Roberta McRuera] oraz doświadczenia neuroatypowych, niepełnosprawnych artystów, którzy wkroczyli do świata sztuki i zaczęli dekonstruować media. Inspirowali nas M. Remi Yergeau [niebinarni autorzy książki “Authoring Autism: On Rhetoric and Neurological Queerness”, którzy pracują obecnie nad publikacją „Crip Data” o techno-retoryce i niepełnosprawności] oraz Christine Sun Kim [niesłysząca artystka działająca w amerykańskim nurcie sztuki Głuchych] i JJJJJerome Ellis [poeta, kompozytor i performer, identyfikujący się jako artysta jąkający się]. Podważają reguły sztuk, w których działają, kwestionując założenia dotyczące normalności i odzyskując przestrzeń. Taka strategia twórcza jest szczególnie istotna w przypadku immersyjnych, ucieleśnionych technologii. Warto zadać pytanie, z myślą o jakich ciałach te technologie są zaprojektowane, jakie rodzaje doświadczeń cielesnych lub sensorycznych są w nich dozwolone, a jakie nie, a także jak można te technologie złamać, przejąć, odzyskać, przechwycić, aby wprowadzić innowację. Kaleczenie ucieleśnionej technologii to jeden z najbardziej ekscytujących aspektów VR-u.